سنگ پا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگ پا. [ س َ گ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی که به هندی جهانوا گویند. (غیاث ). سنگ کانی سوراخ سوراخ که در حمام چرک پا بدان پاک کنند. سنگ پاخار. نشفه . نسفه . نشف . پاشنه سنگ . سنگ پاشنه . (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ امثال : رو نیست، سنگ پاست ؛ بسی بی شرم است .