سنگساری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگساری . [ س َ ] (حامص مرکب ) رجم . (ناظم الاطباء). عمل سنگسار کردن . رجم کردن : مکن بر فرق خسرو سنگباری چو فرهادش مکش در سنگساری . خاقانی . سری دگر بکف آور که در طریقت عشق سزاست این سر سگسار سنگساری را. خاقانی . با وجود شرمساری و بیم سنگساری گفت ... (گلستان چ یوسفی ص ١٦٥).