سهروردیه

سهروردیه . [ س ُ رَ وَ دی ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از صوفیه، منسوب به ابوحفص عمر سهروردی که در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری ظهور کرده اند. سلسله ٔ تصوف سهروردیه از این قرار است : ممشاد دینوری، احمد اسود دینوری، محمدبن عبداﷲ عمویه، رویم، ابوعبداﷲ محمدبن خفیف شیرازی، ابوالعباس نهاوندی، اخی فرج زنجانی، وجیه الدین عمربن محمد، ابوحفص شهاب الدین عمر سهروردی . این سلسله تا زمان ما ادامه دارد و پیروان آن در هند و پاکستانند. (فرهنگ فارسی معین ).