سهوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سهوک .[ س َ ] (ع ص ) باد سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) عقاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرغی که آنرا عقاب نیز گویند. (آنندراج ).
سهوک . [ س ُ ] (ع مص ) سبک و آهسته رفتن ستور. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).