سوک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- مصیبت. ۲- غم، اندوه.
(اِ.) ۱- سوی، جانب. ۲- (عا.) گوشه.
(سُ) (اِ.) خارهای نازک و دراز که بر خوشه گندم یا جو میروید.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- مصیبت. ۲- غم، اندوه.
(اِ.) ۱- سوی، جانب. ۲- (عا.) گوشه.
(سُ) (اِ.) خارهای نازک و دراز که بر خوشه گندم یا جو میروید.