سَمِىّ

هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیّاً «سَمِىّ» گر چه به معناى «هم نام» است، ولى روشن است که منظور در اینجا تنها نام نیست، بلکه محتواى نام است; یعنى آیا کسى غیر از خدا، خالق، رازق، محیى، ممیت، عالم و قادر به همه چیز و بر همه چیز، پیدا خواهى کرد؟(40)