سَواء

عَنْ سَوآءِ السَّبیلِ «سَواء» در لغت به معناى مساوات، اعتدال و برابرى است، و این که به جاده مستقیم در آیه فوق «سواء السبیل» گفته شده به خاطر آن است که قسمت هاى آن برابر و دو طرف آن مساوى و هموار است، و به هر روش معتدل و منظم و خالى از انحراف، راه راست گفته مى شود. «سَواء» به معناى وسط نیز آمده، چرا که فاصله آن نسبت به اطراف، مساوى است; و بردن این گونه اشخاص به وسط جهنم، به خاطر آن است که حرارت، طبعاً شدیدتر و شعله هاى آتش از هر سو، آنها را احاطه مى کند.(2)