سُفَهاء

السُّفَهآءُ مِنَ النّاسِ «سُفَهاء» جمع «سفیه» در اصل به معناى کسى است که بدنش سبک باشد و به آسانى جابه جا شود، عرب به افسارهاى سبک وزن حیوانات که به هر طرف حرکت مى کند «سفیه» مى گوید، ولى این کلمه تدریجاً به معناى «سبک مغز» به کار رفته و به صورت معناى اصلى در آمده، خواه این سبک مغزى در امور دینى باشد یا دنیوى.(8)