سُکِّرَتْ

إِنَّمَا سُکِّرَتْ أَبْصارُنَا «سُکِّرَتْ» از مادّه «سَکر» به معناى پوشاندن است; یعنى کافران لجوج مى گویند: چشم حقیقت بین ما گویى پوشانده شده و اگر ببینیم که به آسمان عروج مى کنیم یک سلسله مسائل خیالى و توهمى است، و این درست همان چیزى است که از آن در فارسى تعبیر به «چشم بندى» مى کنیم، که بر اثر تردستى طرف مقابل، انسان، نمى تواند حقیقت را درست ببیند، بلکه خلاف آن را احساس مى کند.(16)