سِنَةٌ

لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ «سِنَةٌ» از مادّه «وَسَن» به گفته بسیارى از مفسران به معناى سستى مخصوصى است که در آغاز خواب روى مى دهد، یا به تعبیر دیگر، به معناى خواب سبک است; در واقع، «سِنَهٌ» خوابى است که به چشم عارض مى شود.(43)