سپرگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپرگی . [ س ِ پ َ / س ِ رَ ] (حامص ) مصحف سپزگی . پهلوی «سپزگیه » . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). درد و رنج و محنت و سختی .(برهان ) (آنندراج ) (شرفنامه ). این کلمه سپزگی هم آمده است و همه تصحیف خوانده اند. (رشیدی ) : کی سپرگی کشیدمی ز رقیب گر بدی یار مهربان با من . حنظله ٔ بادغیسی (از آنندراج ). رجوع به سپزگی شود.