سپغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپغ. [س ُ پ ُ ] (اِ) سقف خانه . ◄ شان عسل . ◄ نی . (آنندراج ). نی و قصب . (ناظم الاطباء).
سپغ. [ س َ پ َ ] (ص ) خوب روی و جمیل و زیبا. ◄ پاک و صاف . ◄ (اِ) خانه ای که دارای دریچه های شیشه ای باشد و یا منقش از صورتها و شکلها بود. ◄ نان و یا کماج برشته شده ٔ به روی اخگر و یا در زیر خاکستر. (ناظم الاطباء).