سپه آرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپه آرا. [ س ِ پ َه ْ ] (نف مرکب ) سپه آرای آراینده ٔ سپاه . فرمانده ِ سپه . سپهسالار که سبب فر و شکوه لشکر بود : به تیغ آن سپه آرای نیست خواهد شد هر آن کسی که نماید بدین ملک عصیان . فرخی . دوست میر مؤید پسر ناصر دین عضد دولت یوسف سپه آرای عجم . فرخی . پیش هفتاد صف ّ بدعت ور سپه آرای و مرد میدان است . سوزنی (دیوان چ شاه حسینی ص ١٣٤).