سپه ران

سپه ران . [ س ِ پ َه ْ ] (نف مرکب ) راننده ٔ سپه . حرکت دهنده ٔ سپه . فرمانده ِ سپاه : گردون عَلَم برخوانمش انجم سپه ران بینمش طاس از مه نو دانمش پرچم ز کیوان خوانمش . خاقانی . شبی کز شبیخون کشد تیغ چون خود چو ماه از کواکب سپه ران نماید. خاقانی .

سپهران . [ س ِ پ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کلاترزان بخش رزاب شهرستان سنندج واقع در ٣٣ هزارگزی باختر سنندج و ٩ هزارگزی جنوب شوسه ٔ سنندج - مریوان . هوای آن سرد است و دارای ١٧٠ تن سکنه است . آب آنجا از چشمه تأمین می شود. محصول آنجا غلات، توتون، مختصر انگور و قلمستان، حبوب، لبنیات . شغل اهالی زراعت، گله داری . راه آن مالرو است . مسجد و دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).