سپه کش

سپه کش . [ س ِ پ َه ْ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) سرلشکر. لشکرکش . (شرفنامه ). کشنده ٔ سپاه . سردار سپاه . سپهبد : سپه کش چو قارن مبارز چو سام سپه تیغها برکشید از نیام . فردوسی . سپه کش چو رستم گو پیلتن بیک دست خنجر بدیگر کفن . فردوسی . سپه کش بود گاه کینه دلیر دو چل پور دارد چو پیل و چو شیر. فردوسی . سپه کشان پسران راز بهر خدمت او همی دهند هم از کودکی کلاه و کمر. فرخی . بشادی باش و در شادی سپه کش باش و دشمن کش بشاهی باش و در شاهی توانا باش و تهمت ران . فرخی . سپه کش چو گرشاسب گرد دلیر که نخجیر او گرگ و دیو است و شیر. اسدی . سپه را که چون او سپه کش بود چه پیش آب دریا چه آتش بود. اسدی .