سپهرآستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپهرآستان . [ س ِ پ ِ ] (ص مرکب ) از القاب پادشاهان بزرگ است یعنی پادشاهی که آستان وی مانند سپهر است . (ناظم الاطباء). کنایه از ملوک . (آنندراج ) : خدایگان سپهرآستان نکو داند که در جهان سخن بنده بی نظر افتاد. خاقانی . لافند مادران گهر در مزاج صلح کاین صلح ما ز میر سپهرآستان ماست . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٨٠).