واژه جو

سپیتور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سپیتور. [ س ِ پیت ْ وَ ] (اِخ ) کسی که جمشید را با اره به دو نیم کرد، و از پیکهای اهریمن خوانده شده است . (از فرهنگ ایران باستان ص ٧٥). در فصل ٣١ بندهشن در فقره ٔ ٥ آمده است «سپیتور» برادر جمشید است که با آژی دهاک (ضحاک ) جمشید را کشت . (ااز یشتها ج ١ ص ١٨٧).

معنی سپیتور | واژه جو