سپیدبالا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سپیدبالا. [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) کنایه از صبح اول است که صبح کاذب باشد. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به سپیدپهنا شود.