سکاکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکاکه . [ س ُ ک َ ] (ع ص ) خورد گوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِ) هوای میان زمین و آسمان . ◄ هوایی که ملاقی ابر است . ◄ (ص ) مرد منفرد برای خود. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکاکه . [ س ُ ک َ ] (ع ص ) خورد گوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِ) هوای میان زمین و آسمان . ◄ هوایی که ملاقی ابر است . ◄ (ص ) مرد منفرد برای خود. (منتهی الارب ) (آنندراج ).