سکته ور

سکته ور. [ س َ ت َ / ت ِ وَ ] (ص مرکب ) آنکه عیب سکته داشته باشد وآن را به تازی سکوت خوانند. (آنندراج ) : پای خردم ز سنگ جهال اعرج شد و سکته ور شد اقوال . درویش واله هروی (از آنندراج ).