واژه‌جو

سکنه

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(~.) [ ع. سکنه ] (اِ.) ۱- حالتی که شخص در آن هست ؛ وضع. ۲- محل اتصال سر و گردن ؛ ج. سکنات.

(سَ کَ نِ یا نَ) [ ع. سکنه ] (اِ.) ۱- ساکنین. ۲- سکون، استقامت ؛ ج. سکنات.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

معنی سکنه | واژه‌جو