سکن
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ کَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) جای گرفتن. ۲- آرمیدن. ۳- (اِ.) آن چه که به آن انس گیرند و آرامش پیدا کنند.
(سَ) [ ع. ] (اِ.) قوت، خورش ؛ ج. اَسکان.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(سَ کَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) جای گرفتن. ۲- آرمیدن. ۳- (اِ.) آن چه که به آن انس گیرند و آرامش پیدا کنند.
(سَ) [ ع. ] (اِ.) قوت، خورش ؛ ج. اَسکان.