سکور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکور. [ س َ ] (ع ص )همیشه مست و دائم الخمر. (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
سکور. [ س ُ ] (ع مص ) بیارامیدن آب و باد. (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). آرمیدن باد.ایستاده شدن باد. (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ (یا فعل مجهول ) بند شدن بنایی . (منتهی الارب ).