سگالش گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سگالش گرفتن . [ س ِ ل ِ گ ِرِ ت َ ] (مص مرکب ) اندیشیدن . فکر کردن : برفت و همه شب سگالش گرفت که فردا ز خوردن چه سازم شگفت . فردوسی . ز بیگانه پردخت کردند جای سگالش گرفتند هرگونه رای . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سگالش گرفتن . [ س ِ ل ِ گ ِرِ ت َ ] (مص مرکب ) اندیشیدن . فکر کردن : برفت و همه شب سگالش گرفت که فردا ز خوردن چه سازم شگفت . فردوسی . ز بیگانه پردخت کردند جای سگالش گرفتند هرگونه رای . فردوسی .