سگالنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سگالنده . [ س ِ ل َ دَ / دِ ] (نف ) جوینده . خواهان : سپاهی به کردار کوچ بلوچ سگالنده جنگ و برآورده خوچ . فردوسی . ◄ اندیشنده : سگالنده ٔ فال چون قرعه راند ز طالع تواند همی نقش خواند. نظامی . سگالنده ٔ کاردان وقت کار ز دشمن بدشمن شود رستگار. نظامی .