سی پاره

سی پاره . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) پاره ای و جزوی از سی اجزای قرآن مجید. (آنندراج ). اجزای قران کریم که در مجلد متساوی جلد شده و در مجالس ترحیم نهند و هر یک از حضار هر یک جزوی از آن را خوانند. (یادداشت بخط مؤلف ) : می نگردی مگر به بیغاره گرد صندوقهای سی پاره . سنائی . از برای قدسیان سی پاره ٔ افلاک را این ده آیتهای زر یارب چه موزون کرده اند. مجیرالدین بیلقانی . و بر هر جزوی سی پاره صد دینار مغربی خرج می شد. (راحة الصدور راوندی ). ♦ سی پاره را قرآن کردن ؛ کنایه از سی پاره را جمع کردن و فراهم آوردن . (آنندراج ) : جمع اگر از بستن لب شد دل من دور نیست خامشی سی پاره را بسیار قرآن کرده است . صائب (از آنندراج ).