سیادت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیادت . [ دَ ] (ع مص ) سیادة. رجوع به سیادة شود. ◄ (اِمص ) بزرگی . سرداری . (غیاث ). مهتری : مهتران ... قصد زیردستان از مذهب سیادت محظور شناسد. (کلیله و دمنه ). معرفت قوانین سیادت و سیاست در جهانداری اصلی معتبر است . (کلیله و دمنه ).