سیارات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیارات . [ س َی ْ یا ] (ع اِ) ج ِ سیارة. قافله . کاروان : در اصل از برای اصحاب سیارات و بدارقه بقم قسمی کرده اند. (تاریخ قم ص ١٦٥). رجوع به سیارةشود. ◄ کواکب یا سیارات سبع، کواکب سبعه : زحل، مشتری، مریخ، شمس، زهره، عطارد، قمر. (اقرب الموارد). زحل، مریخ، مشتری، زهره، عطارد، خورشید و ماه . (مهذب الاسماء). منظومه ٔ شمسی . سیاراتی هستند که بدور خورشید میگردند. تعداد آنها ٩ است از این قرار (بترتیب نزدیکی خورشید): عطارد (تیر)، زهره، (ناهید)، ارض (زمین )، مریخ (بهرام )، مشتری (اورمزد، برجیس )، زحل (کیوان )، اورانوس، نپتون، پلوتون . بعضی سیارات دارای اقماری هستند. مجموعه ٔ سیارات و اقمار آنها «منظومه ٔ شمسی » را تشکیل میدهد. (فرهنگ فارسی معین ).