سیاه آل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیاه آل . (اِ مرکب ) (درخت آل ) این گونه درخت در سراسر جنگلهای کرانه ٔ دریای مازندران میروید. آنرا در کجور و کلارستاق آل، در گیلان سیاه آل، سال و سل، در رامسر سهال، در طوالش چوه و در منجیل و درفک سیالف میخوانند. (جنگل شناسی ساعی ج ٢ صص ٢٥٩ - ٢٦٠).