سیاوخش گرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیاوخش گرد. [ وَ گ ِ ] (اِخ ) نام شهری است آبادکرده ٔ سیاوش . (فرهنگ رشیدی ). سیاوخش آباد است که نام شهر پسر کیکاوس باشد. (برهان ) : خنیده به توران سیاوخش گرد کز اختر چنین کرده شد روز ارد. فردوسی . سیاوخش گردش نهادند نام همه مردمان زآن بدل شادکام . فردوسی . برفتند سوی سیاوخش گرد پس و پیش او بر سپه بود گرد. فردوسی . رجوع به سیاوش گرد و سیاووش گرد شود.