سیبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیبه . [ ب َ ] (ترکی، اِ) مأخوذاز ترکی ... و آن خندقی باشد در پناه آن جنگ سازند. (غیاث ) (آنندراج ). دیواری از چوب و علف دور قلعه و شهر، چپر، سور. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به سیبا شود. ◄ گلوله ای بود از زر احمر که پادشاهان در دست غلطاندندی، چنانکه بعدها لخلخله ٔ عنبرین به دست گرفتندی . (از الجماهر بیرونی ص ٢٣٥). ◄ (اصطلاح ارتش ) کتیبه . ستون . (یادداشت بخط مؤلف ).