سیب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ په. ] (اِ.) درختی است از تیره گل سرخیان، برگهایش بیضوی با دندانههای فاصله دار، میوه اش خوشبو و خوش طعم و بر چند قسم است. همه اقسام آن خوشبو، لطیف و مغذی است. ؛ مثل ~ که از وسط نصف کرده باشند کنایه از: عیناً شبیه کسی.
(س) (ص.) سرگشته، گیج.