سیلاب کند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیلاب کند. [ س َ / س ِ ک َ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) زمینی را گویند در کوه و صحرا که آب و سیل آنرا کنده و رخنه ها در آن افکنده باشد و آن رخنه ها را نیز سیلاب کند خوانند. (برهان )(آنندراج ). زمینی که سیلاب آنرا کنده باشد. (فرهنگ رشیدی ). زمینی در کوه و صحرا که توجبه آنرا کنده و رخنه ها در وی افکنده باشد. (ناظم الاطباء) : چگونه راهی، راهی درازناک و عظیم همه سراسر سیلابکند و خاره و خاک . بهرامی .