سیم سیاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیم سیاه . [ م ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گیاهی که در روی درخت خصوصاً درخت سیب ودرخت بلوط میروید. (ناظم الاطباء). ◄ سیم قلب . سیم ناسره : گفت شاها چهل و پنج است تا من پادشاهم هرگز الا خراج دیگر دانگی سیم سیاه به ظلم از کس نستدم . (اسکندرنامه ٔ نسخه ٔ سعید نفیسی ). ما یوسف خود نمیفروشیم تو سیم سیاه خود نگهدار. سعدی .