سینجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سینجر. [ س َ ی َ ج ُ ] (اِ) اخگر و پاره های آتش باشد و شراره ٔ آتش را نیز گویند. (برهان ). شراره ٔ آتش و اکثر صاحب فرهنگان نوشته اند که پاره های آتش باشد و آنرا اخگر و لخجه و لخشه نیز نامند. (جهانگیری ). شراره و آتش پاره ها. (فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ) : سینجر چو باران زرین چکان نگون ابر بارید بر آسمان . فردوسی .