سیه خانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیه خانه . [ ی َه ْ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خانه ٔ مردم چادرنشین . (برهان ). خیمه ٔ صحرانشینان عرب . (غیاث ) (آنندراج ).در اصطلاح کنونی سیه چادر گویند چه این گروه خیمه های سیاه بکار برند. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ کنایه از زندان . (برهان ) (غیاث ) (آنندراج ). ◄ خانه ٔ ویران کرده . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ خانه ٔ بدیمن، یعنی خانه ای که میمنت نداشته باشد. (برهان ). خانه ٔ بدیمن . (ناظم الاطباء) : در سیه کرده و جامه سیه و روز سیه به سیه خانه ٔ چرخ آیم و در درگیرم . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٥٤٥). ◄ (ص مرکب ) بدبخت . (غیاث ) (آنندراج ).