سیه سار

سیه سار. [ی َه ْ ] (اِ مرکب ) نهنگ که جانوری است مشهور و معروف در دریا. (برهان ). نهنگ زیرا که سرش سیاه میباشد. (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). تمساح و تساچه : سفله گردد ز مال و جاه سفیه که سیه سار برنتابد پیه . سنایی . ◄ (ص مرکب ) آنکه یا آنچه سر سیاه داشته باشد. چنانکه ناصر در صفت قلم گفته : آن زردتن لاغر گلخوار سیه سار زرد است و نزار است و چنین باشد گلخوار. ناصرخسرو. رجوع به سیاه سار و سیاه سر شود.