سیه سنبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیه سنبل . [ ی َه ْ سُم ْ ب ُ ] (اِ مرکب ) سیسنبر است و آن سبزی باشد میان پودنه و نعناع . (آنندراج ) (برهان ). ریحانی است خوش بو که دفع زهر عقرب کند و معرب آن سیسنبر است . (فرهنگ رشیدی ) : نیشی که بزد عقرب زلفت بدل من زهرش به سیه سنبل خط تو دوا یافت . اورمزدی (از فرهنگ رشیدی ). رجوع به سیاه سنبل و سیسنبرشود.