شأو
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (مص م.) سبقت گرفتن. ۲- کندن. ۳- (اِ.) غایت هر چیز. ۴- تک، ته. ۵- مهار شتر. ۶- به شکل شتر. ۷- خاک چاه. ۸- زنبیل.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (مص م.) سبقت گرفتن. ۲- کندن. ۳- (اِ.) غایت هر چیز. ۴- تک، ته. ۵- مهار شتر. ۶- به شکل شتر. ۷- خاک چاه. ۸- زنبیل.