شابور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شابور. (اِخ ) مصحف شاور. رجوع به شاور و تاریخ جهانگشای جوینی ج ٣ ص ١٨٣، ١٨٤، ٣٧١، ٣٧٨ چ قزوینی شود.
شابور. (اِخ ) مصحف شابوت . رجوع به شابوت و مجمل التواریخ و القصص ص ١٩٩ شود.
شابور. (اِخ ) به قول عمرانی جایی است در مصر. (معجم البلدان ).