شاتانی

شاتانی . [ ] (ص نسبی ) منسوب به شاتان . رجوع به شاتان شود.

شاتانی . (اِخ ) حسن بن علی بن سعیدبن عبداﷲ شاتانی . ملقب به علم الدین، مردی ادیب و شاعر و فاضل بود. بنزد صلاح الدین یوسف بن ایوب آمد و صلاح الدین مقدم او را گرامی داشت . دانشمندان وی را مدایح بسیار گفته اند. در علم مبرز بود. در بغداد فقه شافعی را فراگرفت . از قاضی ابوبکر محمدبن عبدالباقی انصاری و ابومنصور عبدالرحمن بن محمد القزاز و ابوالقاسم اسماعیل بن محمد سمرقندی و دیگران سماع کرد. و گفته اند وی در آخر عمر از آن پس که بر وی حدیث قرائت کردند تغییر یافت . به سال ٥١٣ متولد گردید و در ماه شعبان سال ٥٧٩ درگذشت . از ابن السجزی و ابن الجوالیقی ادب فراگرفت و به دمشق آمد ودر آن شهر مجلس وعظی بسال ٥٣١ برای او بر پا ساختند. (معجم البلدان ). و رجوع به زرکلی ج ٢ ص ٤٠٣ شود.