شاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاجی . (اِخ ) همان ابن سعد العشیره در نسب جعفیین است . (منتهی الارب ) (تاج العروس ذیل ش ج و).
شاجی . (اِخ ) ابن نمر حضرمی جاهلی است . توبةبن زرعةبن نمربن شاجی از فرزندان او است . فتح مصر را دریافته است . (منتهی الارب ) (تاج العروس ذیل ش ج و).