شاخ شکستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاخ شکستن . [ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از ادب کردن و از خودسری و غرور بازآوردن . (آنندراج ) (فرهنگ نظام ) : مغرور بحسن خویشتن بود زلف تو شکست شاخ سنبل . سلیم (از آنندراج و فرهنگ نظام ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاخ شکستن . [ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از ادب کردن و از خودسری و غرور بازآوردن . (آنندراج ) (فرهنگ نظام ) : مغرور بحسن خویشتن بود زلف تو شکست شاخ سنبل . سلیم (از آنندراج و فرهنگ نظام ).