شاختلخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
شاختلخان . [ خ َ ت َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز، در ٦٢ هزارگزی جنوب باختری اهواز و ٤ هزارگزی خاور راه خرمشهر به آبادان . دشت و گرمسیر است . سکنه ٔ آن ١٠٠ تن، دارای مذهب تشیع و زبان آنان لری و فارسی است . آب آن از خورشادگان تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی آن زراعت و گله داری است . راه اتومبیل رو دارد که در تابستان قابل عبور است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).