شاداب دل

شاداب دل . [ دِ ] (ص مرکب ) شادمان و خوشدل . (فهرست ولف ) : بتنگی نداد ایچ سهراب دل فرود آمد از باره شاداب دل . فردوسی . براهب چنین گفت پس شهریار که شاداب دل باش و به روزگار. فردوسی .