شادلو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادلو. (اِخ ) دیهی است از دهستان آواجیق، بخش حومه ٔ شهرستان ماکو، واقع در ٢٦ هزارگزی جنوب باختری ماکو و ٢ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ کلیساکندی . از لحاظ موقع جغرافیایی جلگه ای و آب و هوای آن معتدل و سالم است . ٤٤٢تن جمعیت دارد. آب آن از قره سو، محصول عمده ٔ آن غلات و شغل اهالی آن زراعت، گله داری، صنایع دستی و جاجیم بافی است . راه ارابه رو دارد و در تابستان از راه اورج کندی رفت و آمد با اتومبیل امکان پذیر است . شامل دو محل بفاصله ٔ ٣ هزارگزی یکدیگر است که به شادلوی بالا و شادلوی پایین معروفند. شادلوی بالا دارای ١٥٦ تن جمعیت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤ ص ٢٨٩).