واژه جو

شادکن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شادکن . [ ک َ ] (اِخ ) دیهی است از دهستان تبادکان، بخش حومه ٔ شهرستان مشهد. جلگه ای و آب و هوای آن معتدل است . ٢٢٢ تن جمعیت دارد. از آب قنات مشروب میشود. محصول عمده ٔآن غلات است . شغل اهالی آن زراعت و مالداری است . راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

معنی شادکن | واژه جو