شادیانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادیانه .[ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) ساز و دهل که به شادی فتح یاعروسی زنند. (قید) بشادی، از روی شادی : موشکان طبل شادیانه زدند. عبید زاکانی . شادیانه ٔ فتح به نام تیمورشاه به نوازش درآوردند. (تاریخ گلستانه ). در ورود به قلعه، شادیانه ٔ فتح نواختند. (تاریخ گلستانه ). ◄ مژدگانی . (آنندراج ). آنچه به فقرا و زیردستان برای عروسی یا خریدن خانه و هر چیز نو دهند. نوداران . داستاران . شیرینی . (یادداشت مؤلف ).