شاذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاذی . (اِخ ) ابن ایوب به مروان . جد اعلای صلاح الدین ایوبی رئیس طایفه ٔ ایوبیان از طوایف کرد که بمناسب مقاتله با عیسویان و مدافعه از عالم اسلام شهرتی جهانگیر دارند. (از کرد و پیوستگی نژادی و تاریخ او ص ١٩٥) و رجوع به طبقات سلاطین اسلام شجره ٔ مقابل ص ٦٨ و ایوبیان و یوسف بن ایوب شاذی و صلاح الدین ایوبی شود.
شاذی . (اِخ ) بونصر... رجوع به شادی (بونصر) شود.
شاذی . (اِخ ) یوسف بن ایوب ... سلطان صلاح الدین ایوبی . رجوع به صلاح الدین ایوبی و منتهی الارب ذیل «ش ذو» و طبقات سلاطین اسلام شجره ٔ مقابل ص ٦٨ شود.