شارفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شارفة. [ رِ ف َ ] (ع ص ) تأنیث شارف . (از اقرب الموارد). ماده شتر کلان سال . (منتهی الارب ). الناقة المسنة الهرمة. ج، شارفات و شوارف . ◄ (اِ) ظرف شراب از خم و سبو و مانند آن . (از اقرب الموارد). ج، شوارف . (اقرب الموارد).